نمک، نمک و نمک، این ماده سفید رنگ تنها چیزیست که به نظر می رسد، می رود تا تنها میراث بزرگترین دریاچه درون‌سرزمینی کشورمان باشد، هر که این روزها از کنار دریاچه ارومیه گذر کرده باشد، بیش از آنکه آب ببیند، نمک می بیند، نمک هایی که اگرچه سفیدند اما اگر نیک بنگری جز لکه سیاهی بر پیشانی تدبیر مدیرانمان نیستند، به راستی که سفیدی همیشه نشانه پاکی و زلالی نیست و گاهاً می‌تواند آینه تمام‌نمای سوء تدبیر کسانی باشد که از طنز روزگار قرار بود مدیر و مدبر باشند.

سال گذشته بود که موضوع نگران کننده برای ساکنان اطراف دریاچه ارومیه، پس از مدتها خون دل خوردن و سینه چاک کردن مردم، برای مسئولان هم اهمیت یافت و رئیس‌جمهور محترم یکی از دستورات انقلابی و ویژه خود را –که در میان حامیانش به آنها شهره است- صرف این موضوع کرد و قرار شد کارگروه ویژه بررسی وضعیت اسفناک این دریاچه تشکیل شود.

این روزها یکسال از تشکیل این کارگروه گذشته و اگر مسئولان محترم قائل به پاسخگویی به افکارعمومی باشند -که طبعاً باید باشند و انشاالله هستند- می توان از آنان پرسید که چه تدابیری اندیشیده‌اند که هنوز هم روند خشکی دریاچه ارومیه سریعتر از گذشته جریان دارد و به شکل افسارگسیخته‌ای حیات این دریاچه را در مخاطره قرار داده است، مخاطره ای که با روند موجود، بعید نیست تا چندی بعد چیزی از این دریاچه باقی نگذارد.

در ابتدای تشکیل این کارگروه صحبت از طرحهای دهان پرکن بسیاری برای نجات این دریاچه می شد، از طرح بزرگی همچون انتقال آب خزر گرفته تا طرحهای کوچکتری همچون ممنوعیت حفر چاه در حریم این دریاچه، توسط کارشناسان کارگروه مطرح شدند و از اجرای قریب الوقوع آنها سخن رفت، طرحهایی که به نظر می رسد عقیم مانده باشند، که اگر نمانده بودند، کار دریاچه زیبای شمال غرب کشور، به این وضعیت مایوس کننده نمی کشید. چه آنکه بسیاری از ساکنان ارومیه و شهرهای اطراف دریاچه معتقدند کاش مسئولان محترم اجرایی به همان اندازه ای که برای تکمیل اتوبان میانگذر این دریاچه حساس بودند، به حفظ حیات این دریاچه زیبا نیز می اندیشیدند.

رصد وضعیت کنونی دریاچه ارومیه نشان می دهد اگر چه مسئولان ذیربط در طی یکسال گذشته در سخن گفتن و مصاحبه با رسانه‌ها و ارائه طرح‌های روی کاغذ، توانمندی‌های شگرفی از خود بروز داده اند اما در عمل، روند دهشتناک رو به خشکی دریاچه همچون گذشته و چه بسا بدتر از گذشته ادامه یافته است.

در همین حال در هفته‌های اخیر برخی عکسهای مقایسه ای در باب سطح آب دریاچه ارومیه به شکل گسترده در فضای مجازی منتشر شده و سبب جریحه دار شدن احساسات بسیاری از مردم و دوستداران محیط زیست شده است و در این میان حداقل انتظار از مسئولان کارگروه ویژه دریاچه ارومیه این است که اگر هم گزارشی از موفقیت ها ندارند، لااقل دلایل شکست و موانع کار را برای مردم توضیح دهند، اتفاقی که تاکنون نیفتاده است و با وضعیت فعلی پاسخگویی دوستان بعید است به این زودی ها بیفتد.